Tweede verandering dit jaar

Tweede verandering dit jaar.

Mijn tweede verandering dit jaar ook al achter de rug, het gaat snel nu.
Afgelopen woensdag naar Coimbra voor controle bij de chirurg en doorspoelen van mijn port-a-cath.
´s Morgens om 7.30 van huis gegaan, we waren rond 8.30 bij het ziekenhuis en dan is het altijd weer zoeken naar een parkeerplaats, toevallig kwam er net tegenover het ziekenhuis een plekje vrij en konden we de auto snel en dichtbij kwijt.
Ondertussen had ik op chirurgie een nummertje getrokken, nr 8 had ik en nr 5 stond op de teller dus lekker snel aan de beurt met melden.
Daarna was het wachten en wachten, na 2 uur wachten toch maar eens wezen vragen hoe lang het nog duurde, nog maar 1 patiënt voor mij.

Mijn gehele naam inclusief doopnamen werd afgeroepen en ik mocht door naar de chirurg. Hij had 2 coassistenten zitten, waarschijnlijk de reden waarom het uitgelopen was.
Zoals altijd was hij zeer vriendelijk en nam alle tijd, de coassistent mocht mij onderzoeken en verslag uitbrengen, de andere zat achter de computer en keek de verslagen in. Ik vroeg aan de dokter naar mijn licht stijgende markers, niets mee aan de hand zei hij, dat is normaal en ik zit ver onder de waardes.
Ook heb ik hem gevraagd naar een opmerking op de uitslag van de scan, ik heb blijkbaar wat verdikking of vet rond de operatiewond van mijn darm, hij wist mij te vertellen dat dit komt door de bestralingen en heel normaal is in deze situatie.
Meteen een nieuwe afspraak ingepland voor oktober dit jaar en weer ´s morgens om 9 uur, ik vroeg hem met een lach, om 9 uur ? Ja zo ongeveer zei hij lachend en zich verontschuldigend.
Toen we weggingen stond de nummertjes teller boven de 90, zo druk is het daar.

Daarna meteen door naar oncologie, mij gemeld bij de lieve receptioniste en mijn boekje afgegeven, ze stond meteen op om het naar de verpleegster te brengen, ook hier een volle wachtkamer natuurlijk weer. Na 5 minuten werd weer mijn volledige naam afgeroepen en kon ik naar binnen, ook een altijd vriendelijke verpleegsters even gepraat, doorgespoeld en nieuwe afspraak gemaakt en klaar. Even snel gezwaaid naar de receptioniste en haar bedankt voor de snelle service.

Donderdag, de dag erna dus weer naar Coimbra, iets later kunnen vertrekken, daar aangekomen werd meteen een lege parkeerplek aangewezen en stonden we recht voor de deur van het ziekenhuis, de man bedankt en wat gegeven, daar staan ze voor.
Op dermatologie een nummertje getrokken en mij gemeld, volgens de receptioniste stond ik niet in het systeem voor een afspraak, na wat verder zoeken en niet vinden besloot ze het op de afdeling te vragen. Gelukkig stond ik wel ingepland in de papieren agenda maar vergeten in het systeem te zetten, maakte verder niets uit.
Ook hier weer wachten, dat is normaal, er zijn in dit ziekenhuis heel veel patiënten en die komen soms van wel van 150 km ver weg, afspraaktijden maken is dan lastig, dus doen ze het op volgorde van binnenkomst en prioriteit.
Weer werd mijn hele naam afgeroepen en mocht ik door naar de afdeling, na even op de gang gewacht te hebben mocht ik naar binnen en omkleden. Na een paar vragen beantwoord te hebben over allergieën en protheses mocht ik gaan liggen.

Lokale verdoving in mijn rug en werd er begonnen, de dokter zei wel een paar keer dat als ik iets voelde ik het moest zeggen, maar ik voelde helemaal niets.
Op een gegeven moment liet ze zien wat ze eruit gehaald had, toch groter dan wat ik had verwacht. Ik kreeg een stel interne en externe hechting, schoongemaakt en pleister erop.
Daarna hetzelfde met mijn hoofd, het zetten van de verdoving voelde ik wel maar was snel weer over, er zit daar geen vlees en vet natuurlijk.
Ook het snijden voelde anders aan, geen pijn maar een schrapend geluid in mijn hoofd. Dit uitgehaalde stukje liet ze ook weer zien. Ik voelde een paar straaltjes vocht over mijn gezicht lopen en dacht dat het desinfectie middel was, maar later bleek het bloed te zijn. Ook hier weer interne, externe hechtingen en wat lijm en zo´n pleister uit een spuitbus.

Ze zijn daarna zeker 5 minuten bezig geweest het bloed van mijn gezicht te wassen, hoofdwonden kunnen soms flink bloeden. Hierna nog een hoop uitleg over wat wel en niet te doen en een brief voor het centre de saude in Oliveira do Hospital, de verplegers daar moeten de wonden verzorgen en de hechtingen er over 15 dagen uithalen.
Nieuwe afspraak bij de dermatoloog in oktober op de dezelfde dag als de chirurg zodat we minder vaak hoeven te rijden.
Mocht er iets helemaal niet goed zijn met de 2 biopten nemen ze eerder contact met mij op.
Ik had behalve een flink beurs gevoel in mijn hoofd en wat spanning op mijn rug nergens last van, maar ik was wel heel moe. We zijn meteen naar buiten gelopen, ik was helemaal de weg kwijt in het ziekenhuis, ik ben er wel 70 keer geweest maar wist helemaal niet welke richting ik op moest lopen. Naar huis rijden heb ik dus deze keer maar niet gedaan.
Thuis het lekker rustig aan gedaan, slapen ging redelijk goed en ik kan gelukkig goed op mijn rug liggen, rechtse zijde op mijn hoofd niet echt.
Alles wat ik beweeg in mijn gezicht trekt de huid rond de wond strak, er is een stukje weggehaald en dat merk ik goed, niet echt pijn maar gewoon veel spanning.

Vrijdag naar de verpleger in Oliveira do Hospital gegaan, ik mocht meteen doorlopen, hij heeft de brief gelezen en de wond op mijn hoofd verzorgd en weer spray pleister erop gespoten, in de pleister op mijn rug was helemaal geen bloed doorgekomen en dan laten ze die de eerste dagen gewoon zitten.
Dinsdag moet ik toch bloedprikken voor trombose waarden en dan doen ze weer wondverzorging
Als ik mij aan de beperking van bewegen hou gaat het prima, geen pijn alleen beurs, bonken en het strakke gevoel, maar dat wordt ook wel minder. Wel erger gehad de laatste jaren.

Biopte001

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.