Mijn leven en wonen in Portugal
Alice

Alice

Alice als eerste van de drie dames gekregen en ook de oudste.
We zochten een hond en zijn naar de plaatselijke dierenopvang gegaan, de eigenaar wilde wel helpen, maar hij had net een aanmelding binnen voor een hondje dat deze week zou komen. Het hondje was met Nederlanders meegewandeld maar ze konden hem niet houden omdat ze hun huis hadden verkocht. Gebeld met die mensen en toen bleek dat ze bijna buren waren, dus afgesproken om te komen kijken.
Ze zag er leuk uit en was ook lief, maar ze liet zich niet pakken, ze liep blijkbaar al een paar weken aan de straat en soms bleef ze bij deze mensen op het terras slapen, soms zagen ze haar een paar dagen niet en dan was ze er weer.
Met hun afgesproken om er een nachtje over te slapen en ’s morgens zouden bellen, dat ook gedaan en haar opgehaald. Na haar gelokt te hebben met wat brokjes konden we haar pakken, bandje om haar nek en aan de lijn, dat vond ze niet leuk, ze was dat niet gewend. Maar ze paste zich snel aan en vond het wel best zo. Thuis haar lekker bezig gehouden en toen ´s nachts binnen laten slapen, dat ging vanaf het begin goed. Ook haar laten chippen, EU paspoort gegeven en laten enten.
Alice is een schat van een hond, echt mijn lieveling waar je bijna mee kunt lezen en schrijven, echter als ze los loopt en denkt dat ze iets hoort is ze weg, luistert dan ook niet meer en komt dan uren niet terug.
Ze is 1 keer 2,5 dag weggeweest, ik had overal affiches opgehangen en haar veel en overal gezocht, ook in sloten en struiken. Toen ik weer thuis kwam van een zoektocht zag ik haar staan onder de veranda, ze had veel staaldraad om haar nek en was dus in een strik gelopen. Het draad zat diep in haar huid en ik ben een half uur bezig geweest om het met een tang door te knippen. Naar de dierenarts gegaan en de wond laten verzorgen, vinger breed en behoorlijk diep, in haar hals en oksel. Gelukkig heeft haar leren halsband ervoor gezocht dat ze niet gestikt is.

 

Bewaren

8 Reacties

    1. Alice is van 2009, ze weegt ongeveer 20 kilo, een schat van een hond.
      Alice was de eerste, we hebben er daarna nog 2 gehad, Senna is overleden aan Leishmania, Troy had kanker. Alice heeft ze overleefd.
      Ze komt alleen bij de dierenarts voor vaccinaties, nooit ziek geweest.
      Ik hoop nog lang van haar te mogen genieten, maar ze wordt langzaam wel ouder.

  1. wat mooi dat jullie er voor elkaar konden zijn. zelf heb ik jaren een Hiwarda uit Bolivia genoten… hij was daar ook een zwerver en kon niet tegen hitte. kwam met een dierenarts naar hier. Voor zichzelf en zijn medemens moetne ebschermen.. omdat hij uit angst in het begin wel eens flink beet. Mijn grote beschermer in bange dagen werd hij hier.. trouwer niet denkbaar.
    Uiteindelijk werd hij 16 jaar en zullen wij hem nooit vergeten, bijzonder en mooi verwoord

  2. Martha

    Prachtige hond, Albert. Ik heb ook een straathond gehad en 2 honden uit een asiel. Een Duitse Herder lag al één jaar in het asiel en niemand wilde haar hebben. Ze was al 4 jaar en een grote hond! Tevens niet gesteriliseerd en dat vond ik wel een probleem. Ik was net gescheiden en woonde zielsalleen in de bossen en daarom nam ik haar mee. Deze hond heb ik voor altijd in mijn hart gesloten. Ze heette Lola en is maar 10 jaar geworden! Ik denk nog steeds met liefde aan haar terug! Groetjes, Martha

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

error: Content is protected !!